Pagina's

vrijdag 25 november 2011

Ontroering

Gisteren ging ik met mijn moeder naar haar wekelijkse fysiotherapie in het revalidatiehuis waar ze begin dit jaar een paar maanden heeft doorgebracht. Ook had ik meteen een afspraak voor haar bij de kapper daar gemaakt, zodat ze meteen door kon. Toen we het kapperswinkeltje binnenkwamen, werden we begroet met gezang. In de hoek zat een oude mevrouw onder de droogkap, ernaast haar man met haar hand in de zijne. Samen zongen ze oud-hollandse liedjes. De kapster die mijn moeders haar aan het wassen was, zei zacht: "Afleiding. Als hij stopt met zingen, wil ze onder de kap vandaan." De mevrouw bleek dement te zijn en haar man leidde haar af door liedjes met haar te zingen. Ze kenden alle liedjes van voor naar achter. De man had zo'n lieve blik in zijn ogen en al zijn aandacht zo op zijn vrouw gericht dat ik met tranen in mijn ogen van ontroering heb zitten toekijken en luisteren. Wat moet het afgrijselijk zijn om te moeten toezien hoe je partner dement wordt, maar wat hield die man vreselijk veel van zijn vrouw. Hij liet haar hand geen seconde los en bleef haar voortdurend aankijken. Eigenlijk was het prachtig mooi.

6 opmerkingen:

  1. Wat mooi zeg… inderdaad ontroerend. En wat een lieve partner voor zijn vrouw.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wat mooi.... Zelfs het zo lezen hoe jij het hebt meegemaakt ontroert me al... Dat is pas echte liefde!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb per ongeluk mijn adres veranderd. Mijn nieuwe adres is:
    http://fredriguswereld.blogspot.com/

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik krijg er kippenvel van..
    Ooit achter in een gammel busje in Laos gezeten, lange rit over hobbelige wegen. Tegenover mij zaten oude mensen en hoewel er in Aziƫ weinig affectie wordt getoond, hadden zij constant hun handen op elkaar en werd er af en toe een liefdevol kneepje gegeven, of aai. Van die oude, verweerde en gerimpelde handen. Voor die aanblik kon mij de rit niet lang genoeg duren..

    Er was een taalbarriere, we spraken elkaars taal niet. Ik had ze zo graag willen vertellen hoe lief ik het vond! In plaats daarvan maar heel veel naar ze geglimlacht en zij knikten vriendelijk terug.
    Ik word er weer sentimenteel van als ik er aan terug denk..

    BeantwoordenVerwijderen