Pagina's

zaterdag 7 april 2012

Schouderklop

Schouderklopjes, ik krijg ze als vertaler niet veel. Of ik goed werk heb afgeleverd moet ik toch vooral zelf bepalen, en lees ik verder af aan het aantal correcties/suggesties in mijn creatie wanneer ik die van de persklaarmaker retour krijg, zonder verder enig commentaar. En voor een schouderklopbehoeftig persoon als ik geeft dat vaak onrust. Ben ik eigenlijk wel goed genoeg? Ik kan overlopen van onzekerheid, en ben altijd bang dat ze me een keer zullen "doorhebben" en ik als een soort bedrieger ontmaskerd zal worden. Je zou zeggen dat ik zo zoetjes aan eens wat meer zelfvertrouwen zou moeten krijgen, want ik heb in de vijftien jaar dat ik dit werk doe nog nooit zonder opdracht gezeten (heel hard afkloppen), en daar hoef ik zelf verbluffend weinig moeite voor te doen. Opdrachtgevers weten me altijd uit zichzelf te vinden.

Maar vandaag was ie daar dan: DE schouderklop. De bureauredactrice van de uitgeverij stuurde me al een mailtje met de mededeling dat mijn vertaling naar me onderweg was van de persklaarmaker, en dat er heel erg weinig correctie in zat, gevolgd door complimenten met een uitroepteken. Ik zat hier bijna te spinnen van tevredenheid.

En zo-even leverde de postbode de uitdraai af (ja, dat gaat nog heel ouderwets, doodzonde van het papier, maar ik kan jullie enigszins geruststellen: ik heb voor de rest van mijn leven genoeg kladpapier in huis), en zowaar, er zat een persoonlijk briefje bij van  de persklaarmaker: "Boeiend boek en uitstekende vertaling! Weinig correctie." Glim en glunder, mijn dag kan niet meer stuk, vooral omdat dit bij lange na niet het makkelijkste boek was dat ik ooit heb vertaald.

Zat ik vanochtend nog zuchtend en steunend aan mijn nieuwe boek te werken omdat de jonge schrijfster soms zinnen wrocht die ik tien keer moet lezen voordat ik ├╝berhaupt begrijp wat ze nu eigenlijk probeert te zeggen, nu stort ik me vol goede moed weer op de tekst en denk : "Dit kan ik best, ik ga er een mooi boek van maken," en zijn mijn zorgen voor de toekomst weer even als sneeuw voor de zon verdwenen.

Wat een schouderklopje al niet kan doen...

16 opmerkingen:

  1. Gefeliciteerd. Als ondernemer ben je nooit zeker van je toekomstige omzet. Ik weet niet of je ooit een week of een paar dagen zonder opdracht zit. Het maakt altijd nerveus. Nogmaals gefeliciteerd.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel! Ja, soms bekruipt mij ook wel de angst dat ik ooit misschien geen opdracht meer krijg. Maar ik moet oppassen dat ik mijn leven niet verpest met angst voor iets wat misschien nooit komt. Dus: "Wapens scherp! Rug recht! Hoofd omhoog!" zoals een motto in mijn laatste boek luidt :-)

      Verwijderen
  2. Dat briefje van de persklaarmaker moet je inlijsten, boven je bureau hangen en zo nu en dan trots naar kijken! Je zou het kunnen zien als een soort diploma.
    Met name op momenten dat het allemaal moeizaam gaat kan het briefje je tot steun zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Precies wat ik van plan was, Zuinigaan! Ik heb wel eens eerder zo'n compliment gehad, dat briefje (als ik het nog kan vinden) plak ik ernaast. Misschien helpt het inderdaad als ik daar af en toe naar kijk wanneer ik het even niet meer zie zitten.

      Verwijderen
  3. Hoe herkenbaar. Ook ik ben na ruim 10 jaar in mijn vak (kraamzorg)nog steeds bang een keer door de mand te vallen: dat ze erachter komen dat ik helemaal niet zo goed ben. Het lastige van een solistisch beroep denk ik.
    WG

    BeantwoordenVerwijderen
  4. herkenbaar, de onzekerheid of je goed genoeg bent. ook ik heb daar altijd last van gehad.
    Ik juich met je mee! Wat fijn zo'n compliment!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heerlijk voor je! Steek die maar in je zak... :)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik juich met je mee hoor! Ik ken het onzekere gevoel. Het is heerlijk als iemand je dan een oprecht compliment geeft.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Gefeliciteerd! Altijd fijn een compliment. En inderdaad inlijsten, zodat je er af en toe naar kan kijken als het moeizaam gaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heerlijk, zo'n compliment dan kan je dag niet meer stuk!
    En ja inlijsten, die brief, en er dagelijks naar kijken,
    groet

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een suffe mensen,die opdrachtgevers van je. Het is toch belangrijk om de mensen,die voor je werken te vertellen,dat ze het goed doen? Want als het niet goed gaat,laat men dat ook weten. Fijn voor jou,dat ze eindelijk eens een compliment geven. groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oh heerlijk zeg, even zo'n schouderklop!! Dat zouden meer mensen moeten krijgen.. Fijne Pasen!!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een leuke blog zeg. Zou ik in je bloglist mogen staan met mijn blog? http://boekenstek.blogspot.com/ Uiteraard voeg ik je dan toe in mijn bloglist.
    Ik hoor het graag. Groeten, Pleun

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Fijn om te horen dat je mijn blog leuk vindt, Pleun. Wat het toevoegen van je blog aan mijn bloglijst betreft: Ik zet alleen blogs in dat lijstje die met consuminderen te maken hebben, want daar gaat mijn blog in beginsel over, en daar past jouw blog helaas niet tussen. Hoop dat je me dat niet kwalijk neemt.

      Verwijderen
  12. Wat fijn voor je. Geniet er maar lekker van.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. ik werk als interrieurverzorgster en complimentjes krijgen wij zelden van onze leiding gevenden, met klachten word je wel regelmatig geconfronteerd als gevolg van de bezuinigingen, maar gelukkig krijg je wel eens een complimentje van de werknemers van de klant, anders zou je echt depressief worden.

    BeantwoordenVerwijderen